Wil van Leeuwen-Klotz

Centrale Cliënten- en Familieraad

Over Zorgcentra Meerlanden  →  Wil van Leeuwen-Klotz – Centrale Cliënten- en Familieraad

“Als zo’n balletje gaat rollen komt er snel iets anders en dat was de Centrale Cliënten- en Familieraad”

Wil van Leeuwen

Mijn naam is Wil van Leeuwen-Klotz. Ik ben getrouwd, we hebben geen kinderen, wel een hond. Een Friese Stabij, een geweldig dier! Ik ben een echte Amsterdamse, maar woon sinds mijn zesde in Badhoevedorp. Mijn ouders hadden een eigen bedrijf: Klotz Centrale Verwarming bv. Dat heb ik indertijd – ik was toen 17 jaar – samen met mijn broer overgenomen. Wij hebben het verder uitgebouwd. Mijn broer deed de technische kant, ik deed alles op administratief en organisatorisch gebied, inclusief het personeelsbeleid en de lonen. Altijd met heel veel plezier. Een aantal jaren geleden hebben we het verkocht, onze familie heeft er geen bemoeienis meer mee. Nu ben ik met pensioen.

“Ze zochten leden en de manager zei toen tegen mij: “Dat is echt iets voor jou!”

Waarom de Centrale Cliënten- en Familieraad? Dat komt door mijn moeder. Zij heeft Alzheimer en het was noodzakelijk dat ze bij mij in de buurt kwam wonen. Een paar jaar geleden werd ze bewoonster van ’t Kloosterhof in Aalsmeer. Dat was een stuk dichterbij, ze woonde eerst in het oosten. Ik was blij met ’t Kloosterhof en dat ben ik nog steeds. Er hangt een heel prettige sfeer. Toen mijn moeder daar kwam wonen was er nog geen Cliënten- en Familieraad. Ze zochten leden en de manager zei toen tegen mij: “Dat is nou echt iets voor jou!” En als zo’n balletje gaat rollen komt er snel iets anders en dat was de Centrale Cliënten- en Familieraad. Ik ben daar nu twee jaar lid van.

Stel, je doet je leven over en bent in deze tijd 18 jaar. Welk beroep zou je dan kiezen?

Best een moeilijke vraag! Ik denk dat de hotelwereld mij zou trekken. Maar ook de zorg spreekt me aan. Zeker als het gaat om de organisatorische kant: iets goed opzetten voor de mensen. Of tuinarchitect, ook een fantastisch vak. Ik ben dol op werken in de tuin. En – dat is dan weer iets heel anders – journalist. Van schrijven je beroep maken, dat lijkt me een echte uitdaging!